Kurtuluş savaşından sonra, bir çok devlet adamı Atatürk’ü tebrik etmeye ve
kurtuluşlarının hayırlı olmasını temenni etmek için ziyarette
bulundular… Atatürk çok misafirperver birisiydi ve her misafirini
özenle kabul ediyor, en sevdiği yemekleri hazırlattırıyor,misafirlerin
içtikleri en çok sevdiği kahvelerin dahi araştırıyor,
bulduruyor,hazırlattırıyor. Her şeyin kusursuzca olması için elinden
geleni yapıyor.

Kurtuluş savaşı henüz yeni bitmişti. Atatürk ve silah arkadaşları henüz bir ay önce cephede canları pahasına savaştıkları o İngilizlerin, Fransızların
devlet adamları tebrik için Ata’ yı ziyarete geliyorlar. Ata onları
geri çevirmiyor, kabul ediyor ve misafirperverliğini birkez daha
göstererek kusursuzca bir karşılama hazırlıyor. Sofralar kuruluyor
devlet adamlarının en sevdikleri yemekler, tatlılar sofralar kuruluyor
ve her şey kusursuzca görünüyor.

Atatürk misafirlerini en iyi şekilde ağırlıyor fakat o anda garsonlardan birisi
o nefis ve en özel, seçilmiş yemekleri getirirken ayağı takılıyor ve o
muhteşem sofrayı mahvediyor. Herkes suspus oluyor. Herkes Ata’nın
gözlerine bakıyor....

Ne diyecek di Ata?

O kadarda özen gösterilmişti, her şey kusursuzdu. Bir görünmez kazaydı ve her şey mahvoldu bütün ihtişam, gösteriş kayboldu...

İngiliz Kralı Ata’ nın gözlerine “Nasıl Cezalandıracaksın…” der gibi imalı bakışlar attı. Ama O öyle bir insan ki, öylebir şahsiyet ki… Mesleği ne olursa olsun, kim olursa olsun, O öyle bir önder ki Türk’ü ezdirmez Türk’ü yüceltir. Hiç kızmıyor, bağırmıyor, çağırmıyor İngilizKralının gözlerine bakarak sakin bir tavırla;

“ Ben bu millete her şeyi öğrettim,Ölmeyi bile öğrettim ama bir uşaklığı öğretemedim…” diyor…

İngiliz Kralı şaşkın, herkes şaşkın… Atatürk hatası için garsona kızmadı aksine
onu bir İngiliz Kralının karşısında onu yüceltmişti…

İngiliz Kralı o anı, o dakikayı, o saati hayatı boyunca artık unutamayacakdı ve şunu da aklından aklından çıkaramayacakdı ki TÜRKLERDEN UŞAK OLMAZ…

İşte Atatürk böyle kazımıştı o İngilizlerin, Fransızların beyinlerine
bunu... Onun için sevmiyorlar belkide Türkleri, Türk insanını… Kuyruk
acıları var onun için eziyorlar Türkleri, bu şanlı milletin soylarını…

Şimdiki devlet adamlarımız, şimdiki komutanlarımız olsa böyle yaparlar mıydı acaba?

Birilerinin bize değer vermesini beklemeyelim, Biz kendimize değer verelim, biz korkmadan, utanmadan, sıkılmadan heyecanla “NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE…” diyelim. Türklüğümüzle, kimliğimizle övünelim kendimize ve birbirimize değer verelim…


"Ne Mutlu Türk’üm Diyene…"